Oeps, het jachtseizoen is begonnen

Dat betekent dat er ieder weekend gejaagd mag worden. Je hoort dan de jachthonden blaffen en af en toe een schot. Later in de middag komt er steevast een lange stoet met grote auto’s voorbij. Op weg naar het plaatselijke café om elkaar te vertellen wat er mis ging. En vandaag ging er zeker wat mis.

Ik was dit namelijk vergeten. Dat van die jacht. Ze hangen hier ook geen vlaggen op om aan te geven dat er gejaagd wordt. Daar komt bij dat er in de Limousin ieder jaar de meeste gewonden vallen tijdens de jacht. Ze staan bovenaan in de statistieken. Dat was dus een beetje dom van mij.

Halverwege mijn boswandeling schoot mij dit te binnen (!) en wilde ik omdraaien om terug te lopen. Dino, onze oude herder en inmiddels stokdoof, liep wat verderop. Ik riep haar zo hard als ik kon. Echter, daar waren een aantal jagers het niet mee eens.

Blijkbaar waren ze zo stil mogelijk een omtrekkende beweging aan het maken (of hoe dat ook mag heten). Ik hoorde in ieder geval een hoop gevloek uit het bos komen. Veel nieuwe woorden ook. Die niet in mijn Franse taalcursus staan 🙂

Ik zag het beeld voor me van een hond die werd neer geschoten, en schreeuwde nog wat harder. Gelukkig keek Dino mijn kant op en kwam ze aangesjokt. Een paar 100 meter verder stonden de jagers nu op het pad, luid in discussie en druk wijzend naar hun voorhoofd. Eentje pakte een toeter en begon er hard op te blazen. Blijkbaar het signaal om aan te geven dat een stomme Hollander de jacht had verziekt. Excusez-moi mes amis!